7 mitów PRL, czyli ideologia w służbie polityki i historii

Czytaj dalej
Mariusz Grabowski

7 mitów PRL, czyli ideologia w służbie polityki i historii

Mariusz Grabowski

Komuniści, pisząc na nowo historię, jednych wywyższali, innych spychali w niebyt. Mitologizowanie pamięci dotknęło wszystkich sfer życia

Kto zasłużył na miano bohatera Polski Ludowej? Komu należy się pomnik budowniczego socjalizmu? Czy PRL prześcignęła państwa kapitalistyczne w drodze do dobrobytu? Kto naprawdę walczył w powstaniu w getcie? Kim naprawdę był legendarny gen. Walter?

Poniżej siedem PRL-owskich mitów wybranych z bogatego dorobku komunistycznej historiozofii.

Legenda o życiu Janka Krasickiego

Oficjalny heros komunistycznego podziemia został w Polsce Ludowej patronem ZMS-u, którego członkowie z dumą nosili odznaczenie jego imienia. Ponadto awansowano go pośmiertnie na pułkownika i nadano mu górę medali. Jego imię nosiło kilkadziesiąt szkół, sanatoriów, zakładów leczniczych i parków. Szkoła Orląt w Dęblinie przez lata nosiła nazwę Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Janka Krasickiego, a we wrześniu 1987 r., tuż przez końcem komuny, powołano nawet Ogólnopolski ZSMP--owski Klub Szkół im. Janka Krasickiego. Ponadto miał swój drobnicowiec, a jego pomniki stały w Gdańsku, Opolu, Siemianowicach Śląskich, Skarżysku i Elblągu. Niektóre stoją do dziś.

Czym Krasicki zasłużył na taką sławę? Wedle oficjalnej propagandy był bohaterskim działaczem młodzieżowego ruchu komunistycznego, członkiem Drugiej Grupy Inicjatywnej Polskiej Partii Robotniczej i Gwardii Ludowej, organizatorem i przewodniczącym Związku Walki Młodych, zamordowanym przez Niemców w 1943 r. PRL-owskie CV dodaje, że wcześniej wstąpił do Organizacji Młodzieży Socjalistycznej „Życie”, która pozostawała pod wpływami Komunistycznej Partii Polski i Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. W wyniku bójki z działaczami narodowymi został aresztowany i usunięty z Uniwersytetu Warszawskiego.

Tak naprawdę był ideowym komunistą i renegatem. Po wybuchu wojny przedostał się do Lwowa, gdzie Sowieci zrobili zeń agitatora. W okresie skierowanych w polską ludność represji, masowych deportacji i terroru Krasicki aktywnie włączył się w działalność na rzecz propagowania stalinizmu wśród polskiej i ukraińskiej młodzieży. Uczestniczył w zebraniach, w czasie których przesłuchiwano studentów przed przyjęciem do organizacji związkowej, do której przynależność była obowiązkowa. Zdaniem Kazimierza Żygulskiego (minister kultury i sztuki w rządzie gen. Jaruzelskiego) zebrania te wykorzystywano także do układania list osób przeznaczonych do wywózki. Między 15 a 20 października 1939 r. w trakcie zebrania likwidacyjnego organizacji Bratnia Pomoc na Politechnice Lwowskiej Krasicki wystąpił z referatem przypominającym o antysemickim wątku w działalności tej organizacji. Wskazanych członków Bratniaka następnie pobito i ostatecznie, według relacji jednego ze świadków - Zbysława Popławskiego - część z nich zastrzelono na korytarzu.

Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej został w Moskwie wytypowany do grupy Polaków, którzy mieli zostać przerzuceni do Polski w celu realizacji zadań dywersyjnych. Włączono go do tzw. drugiej grupy inicjatywnej, która po przerzuceniu do kraju 20 maja 1942 r. zasiliła kierownicze kadry komunistycznej konspiracji w ramach PPR. To wtedy Krasicki z polecenia tow. Małgorzaty Fornalskiej pod koniec grudnia 1942 r., działając wspólnie z Mordechajem Hejmanem, zastrzelił sekretarza PPR Bolesława Mołojca. 2 września 1943 r. został aresztowany w mieszkaniu przy ulicy Jasnej w Warszawie. Po wyprowadzeniu na ulicę kopnął jednego z gestapowców i został zastrzelony.

O co walczyła Gwardia Ludowa?

Zarówno Gwardia Ludowa, jak i Armia Ludowa - twierdzi historyk Piotr Gontarczyk, autor monografii tych organizacji - działające na ziemiach polskich w czasie II wojny były tworzone na polecenie Stalina i działały wyłącznie w interesie Moskwy. „W 1942 r. Kreml miał nadzieję rękami prokomunistycznej partyzantki wywołać w Polsce powstanie i przerwać niemieckie linie zaopatrzeniowe. To skończyłoby się masakrą Polaków, w których interesie była wówczas możliwie najdłuższa i najbardziej wyniszczająca wojna obu okupantów” - dodaje.

Pod koniec wojny główne ostrze działań GL-AL skierowane było już w polskie podziemie niepodległościowe (głównie AK i NSZ). W walce z komunistami lub po prostu zamordowanych zostało kilkuset żołnierzy polskiego podziemia. Co ciekawe, kierownictwo komunistycznej konspiracji prowadziło w czasie wojny tzw. akcję dezinformacji polegającą na zwalczaniu polskiej konspiracji donosami do Gestapo.

Dalej dowiesz się:

- jak peerelowska propaganda przedstawiała gen. Świerczewskiego

- jak oficjalna historiografia PRL przedstawiałą powstanie w getcie warszawskim

- jak próbowano zbudować w PRL ruch stachanowski

Pozostało jeszcze 76% treści.

Jeżeli chcesz przeczytać ten artykuł, wykup dostęp.

Zaloguj się, by czytać artykuł w całości
  • Prenumerata cyfrowa

    Czytaj ten i wszystkie artykuły w ramach prenumeraty już od 6,15 zł miesięcznie.

    już od
    6,15
    /miesiąc
Mariusz Grabowski

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

naszahistoria.pl

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2019 Polska Press Sp. z o.o.