Ogłosił się awatarem, bóstwem, które zstępuje na ziemię w celu przywrócenia ładu

Meher Baba w 1943 roku Fot. Wikimedia Commons/Faredoon Driver Meher Baba w 1943 roku

10 lipca 1925 roku hinduski mistrz duchowy Meher Baba rozpoczął całkowite milczenie, trwające aż do jego śmierci w 1969 roku

Meher Baba urodził się w Pune, w Indiach pod imieniem Merwan Sheriar Irani. Był drugim synem Sheriara Mundegara Irani, perskiego zaratusztrianina, który był wędrownym sufickim derwiszem zanim osiedlił się w Pune. Jego matką była młoda żona Sheriara, Shireen Sheriar Irani, która nazwała Merwana jej najpiękniejszym dzieckiem.

Jego koledzy ze szkoły nadali charyzmatycznemu i czasem psotnemu Merwanowi przezwisko "Elektryczność". Jako chłopiec założył Klub kosmopolitański ze swymi najlepszymi kolegami - klub, którego celem było zdobywanie informacji odnośnie bieżących wydarzeń na świecie i dawanie pieniędzy na cele charytatywne; pieniądze te były często zbierane przez chłopców na zakładach podczas wyścigów konnych.

Merwan śpiewał i tworzył poezję, potrafił także grać na kilku instrumentach. Biegle znał sześć języków, uwielbiał perską poezję Hafeza (Hafiza), ale też Shakespeare'a i Shelleya. Znany był ze swojej uniwersalnej wiedzy, zarówno w dziedzinie handlu jak i sztuki. Twierdził, że wszystkie główne religie są różnymi paciorkami na tej samej nici, cytując teksty tych tradycji.

Pocałunek obudził duchowe siły

Meher Baba w 1943 roku
Wikimedia Commons Meher Baba "rozmawiał" wskazując litery na tabliczce

16-letni Meher
(fot. Wikimedia Commons)

We wczesnej młodości nie wykazywał zainteresowania duchowością, nie miał żadnych mistycznych przeżyć, bardziej się interesował sportem, szczególnie krykietem.

Jednak w wieku 19 lat, gdy wracał rowerem z Deccan College w Pune, został przywołany przez starą muzułmankę - mistrzynię duchową o imieniu Hazrat Babadżan. Gdy podszedł, pocałowała go w czoło.

Meher Baba wyjaśnił, że Hazrat Babadżan była "mistrzem doskonałym", a pocałunek obudził jego duchowe siły tak, by osiągnął stan urzeczywistnienia Boga.

Wkrótce, przez dziewięć miesięcy pozostawał bez jedzenia i picia.

Po okresie wspólnych medytacji, Babadźan doradziła mu poszukiwania innego mistrza duchowego. Spotkał się z Śirdi Sai Babą i Upasani Maharadżem, którzy, według jego słów, pomogli mu zintegrować jego przeżycia duchowe z otaczającym go światem, umożliwiając mu funkcjonowanie w świecie bez zmniejszania przeżycia urzeczywistnienia Boga.

Merwan żył przez siedem lat w Sakori z Upasani Maharadżem, a potem zaczął przyciągać własnych uczniów i zwolenników. Nadali mu tytuł "Meher Baba" co oznacza "Miłosierny Czcigodny Ojciec".

Zamilkł, by pracować

Meher Baba w 1943 roku
Wikimedia Commons Meher Baba jest autorem powiedzenia "Don't worry, be happy", które stało się inspiracją dla powstania największego przeboju Bobby'ego McFerrina

Meher Baba "rozmawiał" wskazując litery na tabliczce
(fot. Wikimedia Commons)

W 1922, Meher Baba i jego zwolennicy założyli "Manzil-e-Mim" (Dom Mistrza) w Bombaju. Baba oczekiwał ścisłej dyscypliny i posłuszeństwa ze strony swych uczniów i spędził ten okres medytując i poszcząc.

Po roku, Baba i jego uczniowie przenieśli się na obszar kilka mil od Ahmadnagaru, który nazwał Meherabad (kwitnący Meher). W 1924, Meher Baba założył szkołę w Meherabadzie, którą nazwał "Prem Aśram" ("prem" znaczy "miłość"). Szkoła była wolna i otwarta dla wszystkich kast. Do szkoły tej chodzili uczniowie różnych wyznań z Indii i Iranu.

Od 10 lipca 1925 aż do swojej śmierci w 1969, Meher Baba zachowywał ciszę.

Początkowo komunikował się używając tabliczki z alfabetem, a później przy pomocy gestów, które interpretowała jego mandali, zwłaszcza Eruch Jessawala.

Meher Baba wyjaśniał, że jego zachowywanie ciszy nie było ślubem milczenia, lecz było podejmowane w związku z jego pracą duchową.

Kontorwersyjne "wycieczki w niebieskich autobusach"

W latach 30. XX wieku Meher Baba rozpoczął okres długich podróży po świecie, kilkakrotnie okrążając Ziemię. Często przyjeżdżał do Europy i Stanów Zjednoczonych. W tym okresie przyjął swych pierwszych uczniów z Zachodu.

Podczas jego pierwszej podróży do Anglii w 1931 był pasażerem SS Rajputana - tego samego statku, na którym płynął Mahatma Gandhi.

Meher Baba i Gandhi trzy razy się spotkali na pokładzie. Na Zachodzie Meher Baba spotykał się ze znanymi ludźmi, takimi jak gwiazdy Hollywood: Gary Cooper, Tallulah Bankhead czy Gabriel Pascal. 1 czerwca 1932 Mary Pickford i Douglas Fairbanks zorganizowali przyjęcie dla Baba w Pickfair, gdzie ogłosił swe przesłanie.

W 1934, po ogłoszeniu w Hollywood Bowl, że przerwie swe postanowienie zachowywania milczenia, Baba nagle zmienił plany i bez wyjaśnienia, co nie spodobało się niektórym osobistościom, popłynął do Honkongu na Empress of Canada. Nie wrócił do USA aż do lat 50. Wrócił jednak do Anglii w 1936 podczas jednej ze swoich podróży po świecie.

W późnych latach 30. XX wieku Meher Baba zaprosił grupę kobiet z Zachodu do Indii, gdzie zorganizował serię wycieczek, które zaczęły być znane jako "Blue Bus Tours" ("wycieczki w niebieskich autobusach"). Wycieczki te opisywano później w prasie jako skandale.

Meher Baba jest autorem powiedzenia "Don't worry, be happy", które stało się inspiracją dla powstania największego przeboju Bobby'ego McFerrina
(fot. Wikimedia Commons)

Podczas zebrań jego mandali i zwolenników, Meher Baba wygłaszał wykłady na różnorodne tematy duchowe. Między rokiem 1938, a 1943 na prośbę księżniczki Noriny Matchabelli (współzałożycielki perfum Prince Matchabelli Perfume i bliskiej zwolenniczki) Meher Baba podyktował serię wykładów na swojej tabliczce z alfabetem dla jej publikacji "Meher Baba Journal" w Nowym Jorku.

Te dyskursy poruszają temat wielu aspektów życia duchowego i dostarczają praktycznych i prostych wskazówek dla aspiranta. W tych latach, przynajmniej jeden z tych dyskursów pojawiał się w miesięcznym wydaniu Meher Baba Journal. C.D. Deshmukh, bliski uczeń Meher Baba, kompilował i edytował dyktando, a Baba osobiście zatwierdzał każdy dyskurs, podpisując spis treści dla każdego wydania dziennika.

W latach 1939-1954, pięciotomowa kompilacja pt. "Discourses of Meher Baba" została kilkakrotnie wydrukowana. W 1967, dwa lata przed odejściem, Meher Baba osobiście nadzorował redakcję i publikację nowej trzytomowej wersji Discourses, znanej jako szósta edycja, która jest dostępna online.

Szeroko dostępne siódme wydanie Discourses, po raz pierwszy opublikowane przez Sheriar Press w 1987 (po śmierci Baba), zawiera liczne zmiany redakcyjne nieautoryzowane przez Meher Baba, choć znaczenie dyskursów zostało zmienione tylko w niewielkim stopniu.

Narkotyków... nie pochwalał

Po dwóch wypadkach samochodowych, jednym w USA w 1952, a drugim w Indiach w 1956, Meher Baba zaczął mieć duże problemy z chodzeniem.

W 1962 wielu zachodnich zwolenników zostało zaproszonych, aby spotkać jego indyjską mandali - w serii spotkań zwanych The East-West Gathering. W 1966, Baba wypowiedział się na temat duchowego problemu nadmiernego brania narkotyków na Zachodzie, dyskredytując rzekome korzyści duchowe płynące z używania substancji psychoaktywnych.

Po roku poruszania się na wózku inwalidzkim, Meher Baba zmarł 31 stycznia 1969. Świątynia w miejscu jego grobowca w Meherabad (Maharashtra, Indie) jest odtąd miejscem pielgrzymek sympatyków z różnych krajów.

Dodaj pierwszy komentarz

Komentowanie artykułu dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników, którzy mają do niego dostęp.
Zaloguj się

naszahistoria.pl

Polska Press Sp. z o.o. informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.

Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

© 2000 - 2021 Polska Press Sp. z o.o.