Działała "heroicznie". Produkowali jej więc tony i przekonywali, że w ogóle nie uzależnia

Redakcja
Labolatorium Heinricha Dresera, w którym pracował razem z Felixem Hoffmannem. 1897 rok.
Labolatorium Heinricha Dresera, w którym pracował razem z Felixem Hoffmannem. 1897 rok. Wikimedia Commons / Bayer
Udostępnij:
21 sierpnia 1897 roku Felix Hoffmann, chemik pracujący w przedsiębiorstwie Bayer, stworzył substancję którą reklamowano jak "rewelacyjny środek na kaszel". Była to heroina
Felix Hoffmann.
Felix Hoffmann. Wikimdia Commons

Felix Hoffmann.
(fot. Wikimdia Commons)

Felix Hoffmann Studiował chemię w Monachium. W 1894 rozpoczął pracę w laboratorium Bayer w Elberfeld. 10 sierpnia 1897 otrzymał kwas acetylosalicylowy, który firma Friedrich Bayer & Co. zaczęła produkować jako lek przeciwbólowy - aspirynę. Jedenaście dni później Hoffmann uzyskał diacetylomorfinę, czyli heroinę, która przed I wojną światową była również sprzedawana przez Bayer.

Felix Hoffmann nie był pierwszym, który otrzymał obie te substancje. Syntezy kwasu acetylosalicylowego dokonał w 1853 roku Charles Frédéric Gerhardt, a diacetylomorfiny - 20 lat później Charles Wright. Dopiero jednak Hoffmann stworzył je w formie użytecznej dla przemysłu medycznego.

Psy i króliki pierwszymy "junkie"

Heroinę pierwszy odkrył w 1873 roku Anglik Charles Wright.

Eksperymentował z morfiną łącząc ją z różnymi kwasami w laboratorium Szkoły Medycznej Szpitala St. Mary w Londynie. Podczas gotowania bezwodnego alkaloidu morfiny z bezwodnikiem octowym na piecyku, otrzymał po kilku godzinach najsilniejszą acetylową pochodną morfiny - diacetylomorfinę.

Związek wysłał do analizy w Owens College w Manchesterze. Otrzymał taką odpowiedź:

"Dawki były wstrzykiwane podskórnie młodym psom i królikom z następującymi rezultatami: głęboka depresja, strach, senność, wrażliwość oczu, zwężone źrenice, znaczny ślinotok, niewielka skłonność do wymiotów w kilku przypadkach. Oddychanie początkowo przyspieszone, później opóźnione, akcja serca spowolniona i nieregularna. Wyraźny brak kontroli nad odruchami mięśniowymi, oraz utrata władzy w miednicy i tylnych łapach, razem ze zmniejszeniem temperatury w odbytnicy o około 4 stopnie."

Panaceum na gruźlicę i zapalenie płuc

Buteleczka zawierająca 5 gramów heroiny firmy Bayer.
Buteleczka zawierająca 5 gramów heroiny firmy Bayer. Wikimedia Commons

Amerykańska reklama heroiny. 1900 rok.
(fot. Wikimedia Commons)

Heinrich Dreser, chemik i pracownik laboratorium koncernu Bayer w Elberfeldzie, zainteresował się substancją odkrytą przez Wrighta. Zauważył, że diacetylomorfina jest dużo silniejsza od morfiny i dostrzegł w niej olbrzymi potencjał komercyjny.

Już od dawna poszukiwano środka, który mógłby zastąpić uzależniającą morfinę w leczeniu bólu oraz kaszlu w schorzeniach układu oddechowego, które wówczas gnębiły ludzkość, czyli w gruźlicy i zapaleniu płuc.

Zsyntetyzować heroinę udało się dopiero w 1897 roku Felixowi Hoffmannowi, który był podwładnym Dresera. W 14 dni po zsyntezowaniu kwasu acetylosalicylowego. Sam Dreser uparcie twierdził, że heroina była wynalazkiem firmy Bayer, a nie Wrighta.

Heroiczny lot

Dreser przetestował nową substancję na zwierzętach oraz współpracownikach i samym sobie.

Wszyscy czuli się po jej zażyciu, jak to określili "heroicznie" (niem. heroisch) - stąd wzięła też swój początek nazwa nadana substancji przez pracowników koncernu.

Podczas kongresu dla lekarzy Dreser opisał heroinę jako dziesięciokrotnie efektywniejszą w zwalczaniu kaszlu niż kodeina, a przy tym posiadającą zaledwie 1/10 jej działań ubocznych. Według Dresera heroina była: silniejsza od morfiny w zwalczaniu bólu, bezpieczna i nie powodowała uzależnień; krótko mówiąc "wonder drug".

Uzależnienie? Nie ma obaw

Buteleczka zawierająca 5 gramów heroiny firmy Bayer.
(fot. Wikimedia Commons)

W listopadzie 1898 heroina została zarejestrowana jako lek i entuzjastycznie przyjęta przez przedstawicieli świata medycyny. W 1900 roku pismo "The Boston Medical and Surgical Journal" napisał, że posiada wiele zalet w porównaniu do morfiny, nie działa nasennie i nie ma obaw o powstanie uzależnienia.

Dreser opublikował liczne artykuły na temat heroiny w czasopismach medycznych, rozpoczęto przeprowadzanie badań naukowych nad możliwością zastosowania heroiny w leczeniu astmy, zapalenia oskrzeli i gruźlicy. Koncern rozesłał tysiące próbek, z etykietką przedstawiającą lwa i globus, do lekarzy w Europie i Stanach Zjednoczonych.

W 1899 roczna produkcja heroiny przez firmę Bayer wynosiła tonę. Lek był eksportowany do 23 krajów. Szczególnie popularna stała się w USA w syropach przeciwkaszlowych. Na rynku znajdowały się różne postacie leków z heroiną: pastylki, tabletki, rozpuszczalne sole oraz eliksiry.

Nowe zjawisko - heroinizm

Coraz częściej zaczęły pojawiać się pierwsze głosy krytyczne. W 1902 francuscy i amerykańscy naukowcy zaczęli donosić o przypadkach uzależnienia - heroinizmu.

Do szpitali w Nowym Jorku, Filadelfii i innych miast wschodniego wybrzeża USA zgłaszały się osoby uzależnione.

Zanotowano również przypadki "rekreacyjnego stosowania heroiny". Te osoby często sprzedawały metalowe odpady, aby pokryć koszty nielegalnego zakupu heroiny. W języku pojawiło się określenie junkies. W 1914 stosowanie heroiny nieprzepisanej przez lekarza zostało uznane w USA za sprzeczne z prawem. Pięć lat później amerykański sąd uznał przepisywanie przez lekarzy heroiny na receptę dla osób uzależnionych za nielegalne.

Bayer zaprzestał produkcji heroiny w 1913. W 1920 Stany Zjednoczone w Dangerous Drugs Act zabroniły jakiejkolwiek produkcji i stosowania heroiny, nawet w celach medycznych.

Aspiryna, "córka" heroiny

Niespełnienie oczekiwań pokładanych w heroinie skłoniło Heinricha Dresera do zainteresowania się odrzuconym projektem związanym z syntezą kwasu acetylosalicylowego.

Dreser przetestował na sobie pochodną kwasu salicylowego i orzekł, że nadaje się wspaniale do leczenia reumatyzmu. W lutym 1899 Aspiryna Bayer została zarejestrowana, a zyski z jej sprzedaży szybko wypełniły lukę po heroinie.

Heinrich Dreser i Felix Hoffmann dorobili się ogromnego majątku na aspirynie. O Dreserze chodziły pogłoski, że był uzależniony od heroiny. Zmarł w 1924 w wieku 64 lat. Jako przyczynę podano wylew krwi do mózgu.

Oprac. na podstawie artykułu z Wikipedii, autorstwa, udost. na licencji CC-BY-SA 3.0

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Nasza Historia
Dodaj ogłoszenie