To mauzoleum miało być jak Stonehenge

Redakcja
Widok z fragmentem cmentarza żołnierzy rosyjskich.
Widok z fragmentem cmentarza żołnierzy rosyjskich. Wikimedia Commons/Unknown/[1]
Udostępnij:
7 sierpnia 1934 roku w mauzoleum leżącym na terenie bitwy pod Tannenbergiem został pochowany marszałek Paul von Hindenburg. Dziś nie ma po nim śladu

Paul Ludwig Hans Anton urodził się w Poznaniu, a jego pełne nazwisko brzmiało von Beneckendorff und von Hindenburg. Żołnierska tradycja w rodzinie była mocno zakorzeniona, choć on sam wybrał karierę polityka bezpartyjnego, to jeśli trzeba było bronił też ojczyzny. Na wieść o jego śmierci zarządzono w Niemczech żałobę narodową. Pogrzeb odbył się z wielką pompą, a ciało pochowano w grobowcu w Tannenberg. W pogrzebie brał udział sam Adolf Hitler.

Miało być jak Stonenhenge

Widok ogólny od strony wejścia w 1944.
(fot. Wikimedia Commons/Sierstorpff /[1])

Mauzoleum w Tannenberg wzniesiono dla uczczenia zwycięstwa, jakie odniósł Paul von Hindenburg nad armią rosyjską. Po murze i baszcie nie ma teraz śladu, ale pod wielkim wysypiskiem śmieci nadal spoczywają nad zwłoki dwudziestu nieznanych żołnierzy.

Pomysł uczczenia niemieckiego zwycięstwa narodził się w 1919 roku. Pięć lat później ogłoszono konkurs. Wpłynęło 381 prac, wybrano projekt dwóch architektów z Berlina Walter i Johannes Krügerowie, którzy nawiązali do starogermańskich bloków kamiennych w Stonenhenge.

Do budowy użyto czerwonej cegły. Zniszczenia pierwszej wojny światowej upamiętniały wykute w granice herby czternastu miast wschodniopruskich.

Każda wieża sławiła potęgę Prus

Budowla w kształcie ośmiokąta zajęła powierzchnię 7,5 h i miała osiem dwudziestometrowych wież. Wieża północna była pomieszczeniem dla wartowników, wieża druga sprawowała miejsce pochówku Hindenburga w okresie od 7 sierpnia 1934 roku do 2 października 1935 roku.

Wieża zachodnia została poświęcona historii militarnej Prus Wschodnich. Wieża Sztandarowa zawierała kopie sztandarów wszystkich jednostek. Wieża Nieznanego Żołnierza to miejsce pochówku Hindenburga i jego żony. Wieża Żołnierska była poświęcona żołnierzowi zwykłemu, a wieża wschodnia ofiarom I wojny światowej. Ostatnia z nich, wieża Generalska miała upamiętniać v15 pruskich generałów dowodzącym w Bitwie Mazurskiej pod Tannenbergiem.

Serce Mauzoleum stanowiła krypta, w której pochowano dwudziestu nieznanych żołnierzy. Po śmierci Hindenburga ich prochy przeniesiono do dwóch krypt bocznych.

W styczniu 1945 roku Niemcy wynieśli szczątki von Hindenburgów z mauzoleum. Kilka dni później pomnik został wysadzony przez wojska niemieckie, aby uchronić go przed zbezczeszczeniem przez Armię Czerwoną. Trumny Hindenburga i jego małżonki ewakuowano drogą morską na krążownikach "Emden" i "Pretoria". Zrównanie mauzoleum z ziemią trwało jeszcze kilka lat. Marmur i granit, które po nim zostały wykorzystano do budowy Pałacu Kultury i Nauki i Domu Partii w Warszawie.

Oprac. na podstawie artykułu z Wikipedii, autorstwa, udost. na licencji CC-BY-SA 3.0

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Nasza Historia
Dodaj ogłoszenie