Sygnał na cztery telewizory

Redakcja
Udostępnij:
4 września 1938 roku profesor Janusz Groszkowski uruchamia pierwszy nadajnik telewizyjny w Europie

Za prekursora telewizji w Polsce należy uznać Jana Szczepanika zwanego "polskim Edisonem", który w 1897 roku opatentował w Brytyjskim Urzędzie Patentowym (patent brytyjski nr 5031) "telektroskop" - "czyli aparat do reprodukowania obrazów na odległość za pomocą elektryczności".

W 1929 r. Stefan Manczarski skonstruował aparaturę telewizji mechanicznej opartą na synchronicznie wirujących dwu tarczach Nipkowa, po stronie nadawczej i odbiorczej. Sygnał telewizyjny był przekazywany przewodem elektrycznym. Urządzenie przesyłało jedynie obraz i to nieruchomy. Stefan Manczarski swój wynalazek nazwał " sposób telewizyjnego przesyłania obrazów za pośrednictwem drutu i radia.

Doświadczenia prowadził też zespół naukowców i inżynierów w 1931 r. w rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach. Aparatura nadawczo odbiorcza według systemu J.L. Bairda z wykorzystaniem tarczy Nipowa. Oba urządzenia nadawczo-odbiorcze telewizji mechanicznej były napędzane jednym wspólnym silnikiem zapewniającym pełną synchronizację obu zespołów. Sygnał przekazywany był kablem w ramach jednego laboratorium. Pracami eksperymentalnymi kierował inż. Twardawa.

Dopiero później prace nad uruchomieniem stacji telewizyjnej w Polsce rozpoczęły się w 1935 w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym oraz Polskim Radiu w Warszawie. W 1937 na szesnastym piętrze wieżowca "Prudental" rozpoczęła działalność eksperymentalną stacja telewizyjna. Kierownikiem stacji został Władysław Cetner.

Prudential - warszawski wieżowiec, wybudowany w latach 1931-1933 w stylu art déco, jako siedziba angielskiego Towarzystwa Ubezpieczeń "Prudential" (Przezorność). Budynek stał się symbolem nowoczesnej Warszawy lat 30. Miał wysokość 16 pięter (66 m), co czyniło go w ówczesnym czasie jednym z najwyższych budynków w Polsce i jednym z najwyższych wieżowców (drugim) w Europie. To z jego dachu nadany został pierwszy sygnał telewizyjny w tej części Europy.
(fot. Wikimedia Commons)

W 1937 r. zainstalowano nadajnik foniczny, a na początku roku 1938 nadajnik wizyjny. Profesor Politechniki Warszawskiej Janusz Groszkowski (późniejszy prezes PAN) zbudował tu i uruchomił pierwszy w Europie nadajnik telewizyjny, zanim to zrobili Niemcy na igrzyska olimpijskie w Berlinie. Zbudowano na dachu "drapacz chmur" bo tak go nazwano, konstrukcję wieży o wysokości 16 metrów, na której zamontowano maszt rurowy, pod antenę nadawczą o wysokości 11 metrów. Antena znajdowała się więc na wysokości 87 m nad poziomem ziemi, co zapewniał odbiór sygnału wizji w odległości 20 km i fonii 30 km od anteny nadawczej. Pokazy próbnej transmisji telewizyjnej odbyły się 5 pażdziernika 1938 roku i 26 sierpnia 1939 roku w Warszawie z udziałem Mieczysława Fogga. Początkowo sygnał trafił na... cztery przygotowane telewizory.

Była to jeszcze telewizja mechaniczna nadająca w standardzie 120 linii, wyemitowano m.in. film z telekina "Barbara Radziwiłłówna" z Jadwigą Smosarską w roli głównej, w tym czasie trwały prace nad telewizją elektroniczną 343-liniową. Rozwój prac badawczych nad telewizją, które były bardzo zaawansowane (przewidywane uruchomienie stałego programu - rok 1940), przerwał wybuch II wojny światowej.

Oprac. na podstawie artykułu z Wikipedii,

autorstwa

, udost. na licencji CC-BY-SA 3.0

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Nasza Historia
Dodaj ogłoszenie