Doktor Ludwig Guttmann - twórca paraolimpiad

Radosław Dimitrow
Ludwig Gutmann upamiętniony na rosyjskim znaczku pocztowym
Ludwig Gutmann upamiętniony na rosyjskim znaczku pocztowym Wikimedia Commons
Udostępnij:
Ludwig Guttmann zauważył, że sport bardzo pomaga w rekonwalescencji.

Urodził się 3 lipca 1899 r. w Toszku, blisko Strzelec. Po skończeniu szkoły średniej Ludwig Guttmann planował rozpocząć studia medyczne. By nabrać doświadczenia, postanowił najpierw zatrudnić się w szpitalu w Królewskiej Hucie (dziś Chorzów) jako wolontariusz. Tam młody Guttmann natrafił na pewnego górnika, który uległ wypadkowi i miał złamany kręgosłup. Kiedy zaczął sporządzać na jego temat notatki, ktoś mu zwrócił uwagę: - Nie marnuj swojego czasu, za parę tygodni będzie martwy - miał usłyszeć. Tak też się stało. Górnik zmarł, ale jego śmierć na zawsze odmieniła Guttmanna, który postanowił, że poświęci się neurochirurgii, żeby pomagać pacjentom m.in. z takimi urazami.

W związku ze swoim żydowskim pochodzeniem, po skończonych studiach, Ludwig Guttmann postanowił szukać pracy w szpitalu żydowskim we Wrocławiu. Szybko okazało się, że młody doktor jest niezwykle ambitny, co pozwoliło mu już w 1933 roku awansować na stanowisko dyrektora. Po dojściu do władzy Adolfa Hitlera w Niemczech wprowadzono w życie przepisy, że Żydzi nie mogą leczyć Aryjczyków.

Nasilające się prześladowania Żydów sprawiły natomiast, że na krótko przed wybuchem II wojny światowej, Guttmann uciekł z rodziną do Wielkiej Brytanii. W tym czasie był już znanym w Niemczech specjalistą, neurochirurgiem. Jako obywatel niemiecki Guttmann początkowo nie mógł wykonywać za granicą swojego zawodu. W 1944 r. powierzono mu jednak stworzenie oddziału dla inwalidów wojennych z porażeniem kręgosłupa w szpitalu Stoke Mandeville.

Trafiło do niego setki rannych osób. Guttmann opracował w tym czasie nie tylko program rehabilitacji niepełnosprawnych, ale także opracował plany powrotu do życia tych osób w brytyjskim społeczeństwie. Doktor zauważył wtedy, że ludzie, którzy na skutek ciężkiego urazu zostali sparaliżowani, przeżywali załamanie. Rekonwalescencję nie ułatwiały wtedy także stereotypy, które panowały w społeczeństwie - uważano, że kalectwo jest cechą, którą należy wręcz ukrywać. Ludwig Guttmann zauważył natomiast, że zainteresowanie pacjentów sportem pomaga im wyznaczyć nowe cele i ułatwia powrót do zdrowia.

28 lipca 1948 doktor postanowił zorganizować nietypowe - jak na tamte czasy - zawody. Na trawniku przed szpitalem w Stoke Mandeville zorganizował mistrzostwa w strzelaniu w łuku. Wzięło w nich udział 16 weteranów wojennych (w tym dwie kobiety), którzy byli sparaliżowani na skutek urazu kręgosłupa. Cztery lata później na igrzyska w Stoke Mandeville zjechało już 130 zagranicznych uczestników. Natomiast w 1960 roku w Rzymie odbyły się pierwsze w historii igrzyska paraolimpijskie - inicjatorem był oczywiście Ludwig Guttmann. Obecnie igrzyska paraolimpijskie odbywają się w sześciu głównych kategoriach. Uczestnicy podzieleni są ze względu na rodzaj niepełnosprawności tak, by jak najbardziej zrównać ich szanse. Kategorie to: po amputacji, porażenie mózgowe, niepełnosprawność intelektualna, wózek inwalidzki, niewidomi oraz inni. Aby wystartować na igrzyskach paraolimpijskich należy uzyskać kwalifikację - podobnie jak na igrzyska olimpijskie.

Tekst powstał we współpracy z Piotrem Smykałą, znawcą lokalnej historii i autorem książek. W artykule wykorzystano fragmenty tekstu „Ludwig Guttmann. Lekarz na małym trawniku wymyślił wielką paraolimpiadę” opublikowaną w portalu polskatimes.pl

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wideo

Komentarze

Komentowanie zostało tymczasowo wyłączone.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Przejdź na stronę główną Nasza Historia
Dodaj ogłoszenie